nader een avond en een halve nacht praten we over lust en liefde, verlangen, wanhoop, pijn. de flessen raken leeg, tweepersoons komen we nader. ik kus je kalend grijze hoofd, geef met mijn lichaam troost. uit je kinderogen rollen tranen, als ik je lief jochie noem.

stil stil ligt hij naast me zijn jongenshoofd dicht tegen me aangeschoven mijn vingers glijden zacht over de gladgespierde huid ik kus ogen, neus en mond word op zijn adem meegevoerd en door zijn jeugd ontroerd ik voel zijn warmte stromen zijn hartslag in mijn borst zijn foto komt tot leven even geloof ik in geluk

de vrijgezel hij schrokt zijn eten op de bank, slikt brokken weg met te veel drank, hij kijkt naar jongens achter glas en denkt aan hoe het vroeger was. toen liefde kon, had hij bezwaren tegen vlekken, sproeten, haren, een stem, een geur, een zenuwtrek, hij vond bij ieder een gebrek. zijn vel werd door de tijd bekrast, er kwamen scheuren in zijn bast, hij ziet de jongens op de straat en weet: het is voorgoed te laat.