terug naar vorige pagina

16 Dagboek september 2000

De week erop belde Margret dat de hond Josie dood was. Hij had weer een epileptische aanval gehad. Na een aanval is hij weer lief, maar je weet niet wat hij doet als hij alleen met Simone is. De dierenarts vond het beter om een spuitje te geven. Het was zielig, want het was een lieve hond van nog geen drie jaar. Ze willen nu een andere hond nemen. Op donderdag 28 september kwamen Rie en Joop koffie drinken. Ik kon hun toen meteen de cadeautjes voor hun verjaardag geven. Ik kreeg mooie bloemen. Dat kwam goed uit, want mijn bloemen waren net uitgebloeid. We hebben bijgepraat, want als je oud wordt zie je elkaar niet zo veel meer. De volgende dag kwam Gerard ook met bloemen, dus ik zit er weer goed bij. Marian belde dat ze terug was van vakantie en 's avonds kwam Lamber ons halen. Gerard had het nieuwe huis nog niet gezien en vond het prachtig. We hadden een leuke avond.

Mijn zuster Riet belde of ik meeging naar Almaar, dan kon ik de nieuwe flat van Henk en Sien bekijken. Eerst wilde ik niet gaan, want ik was erg verkouden. Ik heb me de hele week rustig gehouden en ben toen toch mee geweest. Op zondag haalden ze me om half elf op. De jongste zoon Huib en zijn vriendin waren er met hun dochtertje ook. Henk en Sien hebben het erg naar hun zin, ik hoop dat ze nog vele jaren samen kunnen zijn. De volgende dag belde mijn broer Kees. Ik had op zondag gehoord dat het met Door niet goed ging, maar Kees zei dat ze even met haar rollator naar een vriendin was. De vorige dag waren ze naar Wim de Groot geweest voor een brunch, want die was tachtig geworden. Dat was goed gegaan. Als je ouder wordt voel je je de ene dag beter dan de andere dag, maar je moet er de moed inhouden. Met Kees was het goed, ook met zijn suiker. Het is fijn als je elkaar af en toe spreekt. Dan gaat er weer een week voorbij. Die zaterdag kwam Danny met zijn vriendin She-ye. Dat vond ik gezellig, want ik hou van mensen om me heen. Zondags kwamen Jan en Margret met hun kinderen en later Herman, Lamber en Marian. Ik vond het leuk die kleintjes om me heen en ik hoop nog lang van hen te genieten.

Het is nu 30 oktober. De herfst is nu echt begonnen met storm en regen. De klok is op wintertijd verzet en we konden een uur langer slapen. Gisteren kwamen Marian en Lamber koffie drinken. To was er ook. Ze durft nu weer naar me toe te komen, maar ze heeft het erg in haar rug. Mijn zus Riet belde en we hebben weer bijgepraat. Het is goed contact te houden. Vanavond ga ik klaverjassen in de soos. Het is fijn dat die beneden is, vooral nu met dat slechte weer. Morgen komt mijn hulp Jannie en ga ik 's middags bridgen. Donderdag is er koersbal, dus ik hoef me niet te vervelen. Zo gaan we verder met van alles. Zo lang het goed gaat is het fijn om ouder te worden en anders moeten we er ons bij neerleggen.



verder naar volgende pagina